Waga od 4 do 9 kg co czyni z niego największego kota krótkowłosego. Ciało jest mocne i muskularne. Łapy są krótkie i mocne, ogon krótki, gruby, zaokrąglony na końcu.

Na krótkiej szyi duża głowa z wyraźnymi policzkami i zaznaczoną brodą. Nos szeroki i prosty, z lekkim zaokrągleniem u nasady. Uszy małe, krótkie, szeroko otwarte i szerokie u nasady. Oczy duże i okrągłe, pomarańczowe, niebieskie, złociste lub zielone (w zależności od odmiany kolorystycznej futra).

Futro krótkie, gęste, nie leżące i z dobrym podszerstkiem. Tekstura powinna być szorstka (crispy) i przypominać w dotyku plusz.
Wzorzec rasy dopuszcza różne umaszczenie. Zanotowano około 150 odmianach barwnych:

Kolor futra: w - biały, n - czarny, a - niebieski, b - czekoladowy, c - liliowy, d - rudy,
e- kremowy, f - czarny szylkret, g - niebieski szylkret, h - czekoladowy szylkret, j - liliowy szylkret, s - dymny / srebrny, y - złoty, x - kolor nieuznany.

Oznaczenie rysunku na sierści: 01 - van, 02 - arlekin, 03 - bikolor, 11 - cieniowany (shaded), 12 - szynszylowy (shell), 21 - nieokreślony rysunek pręgowania, 22 - pręgowany, 23 - tygrysi, 24 - cętkowany, 33 - znaczenie himalajskie point.

Oznaczenie koloru oczu: 61 - niebieskie, 62 - miedziany lub pomarańczowy, 63 - różnookie (jedno niebieskie, drugie pomarańczowe), 64 - zielone lub żółtozielone (preferowane zielone), 67 - niebieskie, wynikające z genu himalajskiego, możliwie ciemne i czyste w kolorze.

Łagodny, zrównoważony, inteligentny, towarzyski. Zaskakująco (w stosunku do wielkości) cichy. Akceptuje bez problemu przebywające razem z nim w domu koty, inne zwierzęta i dzieci. Kocięta mają dużo energii, ale dorosłe osobniki są dość spokojne. Rasa ta niechętnie się wspina. Koty te są inteligentne i mają wyrazisty charakter. Są dumne, pewne siebie i ciekawskie. Przywiązują się do właściciela. Potrafią podążać za nim przez cały dzień, cierpliwie czekając, aż zostanie im udzielona uwaga. Najlepiej się czują w ciszy i spokoju, patrząc w okno, obserwując rodzinę w której żyją oraz wylegując się w promieniach słonecznych.

Sierść nie jest kłopotliwa w pielęgnacji, wystarczy raz w tygodniu gęstym grzebieniem wyczesać martwą sierść. Jednak pogląd o konieczności szczotkowania sierści nie jest podzielany przez wielu hodowców i sędziów, którzy uważają że prowadzi ono (szczotkowanie) do usuwania podszerstku nadającego charakterystyczną dla brytyjczyków fakturę sierści.
Należy również pamiętać o regularnym przycinaniu pazurków oraz kontroli stanu uszu i zębów.
Styl życia kota brytyjskiego i odmienna od wielu innych ras sierść oraz bezwzględna mięsożerność całego gatunku ma także wpływ na wymogi żywieniowe. Należy dążyć do podawania karm o możliwie pełnym składzie obejmującym zarówno wymagane składniki podstawowe jak i witaminy oraz mikroelementy. Jest wiele dość dobrych rodzajów karm suchych, które spełniają te warunki, choć korzystanie ze specjalnych dodatków żywieniowych jest zawsze wskazane (pasty odkłaczające, preparaty witaminowe).